از ابتداء قصدش غير خدا باشد و براى جلب نظر ديگران به آن مبادرت ورزد ولى سمعه آنست كه ابتداء قصدش خدا است و عمل را براى خالق متعال بجاى مىآورد ولى پس از اتمام دوست دارد كه بسمع ديگران نيز برسد و آنها نيز مطلع گردند . متن : ( و يدعو المؤمنين ) إليها ، و أفضلهم الفقراء ، و يكره أن يكونوا كلهم أغنياء و لا بأس بالشركة ، ( و يستحب ) لهم ( الإجابة ) استحبابا مؤكدا ، و من كان صائما ندبا فالأفضل له الإفطار ، خصوصا إذا شق به صاحب الدعوة صيامه شرح فارسى مرحوم مصنف مىفرماين : و مؤمنين و اهل ايمان را به وليمه دعوت كند . و مستحب مؤكد است كه مدعوّين نيز دعوت را اجابت كنند . شارح ( ره ) مىفرماين : افضل اين است كه فقراء از اهل ايمان را دعوت كنند حتّى مكروه است كه همه آنها از اغنياء باشند ولى اگر فقراء و اغنياء را بطور مشترك دعوت نمايد اشكالى ندارد . سپس در ذيل [ و يستحب لهم الاجابة الخ ] مىفرماين : و از مؤمنين هركدام كه روزه مستحبى داشته باشند افضل اين است كه روزه را افطار نمايند خصوصا اگر روزه بودن وى براى صاحب دعوت و ميزبان مشقّت‌بار باشد . قوله : و يدعوا المؤمنين اليها : ضمير مؤنث در [ اليها ] به [ وليمه ] راجع است . قوله : و افضلهم الفقراء : ضمير در [ افضلهم ] به مؤمنين راجعست .